ସଫଳତା

ସରଳତା:

ସରଳତା ମାନବ ଜୀବନର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ। ଏହା କେବଳ ଜୀବନ ଯାପନର ଏକ ପଦ୍ଧତି ନୁହେଁ, ବରଂ ଏକ ଉଚ୍ଚ ନୀତିଗତ ଆଦର୍ଶ, ଏକ ଆତ୍ମିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଓ ଏକ ସୁସ୍ଥ ସମାଜ ଗଠନର ମୂଳ ଆଧାର। ସରଳତା ମାନେ କମ୍ ଥିବା ନୁହେଁ, ସରଳତା ମାନେ ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ଚିହ୍ନିବା, ଅନାବଶ୍ୟକତାକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିବା ଓ ଜୀବନକୁ ସାର୍ଥକ ଭାବେ ଯାପନ କରିବା।

ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମରୁ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେ ଯାତ୍ରା କରେ, ସେଠାରେ ସରଳତା ଏକ ଦୀପସ୍ଥମ୍ଭ ସଦୃଶ। ଯେଉଁମାନେ ସରଳ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମନ ଶାନ୍ତ, ହୃଦୟ ପବିତ୍ର ଓ ଚିନ୍ତାଧାରା ସ୍ପଷ୍ଟ ଥାଏ। ସରଳତା ମାନବକୁ ଅହଂକାର, ଲୋଭ, ଈର୍ଷ୍ୟା ଓ ଅସନ୍ତୋଷ ଭଳି ଦୁଷ୍ପ୍ରବୃତ୍ତିରୁ ଦୂରେ ରଖେ।

ପୁରାତନ କାଳରୁ ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତି ସରଳତାକୁ ବହୁତ ମହତ୍ୱ ଦେଇଆସିଛି। ଋଷିମୁନି, ସନ୍ନ୍ୟାସୀ, ସନ୍ତ ଓ ମହାପୁରୁଷମାନେ ସରଳ ଜୀବନ ଯାପନ କରି ମାନବ ସମାଜକୁ ସଠିକ୍ ପଥ ଦେଖାଇଛନ୍ତି।

ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଜୀବନ ହେଉଛି ସରଳତାର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉଦାହରଣ। ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସରଳ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧୁଥିଲେ, ସରଳ ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିଲେ ଓ ସରଳ ଚିନ୍ତାଧାରାରେ ସାରା ବିଶ୍ୱକୁ ଆନ୍ଦୋଳିତ କରିଥିଲେ।

ସରଳତା ମାନେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ନୁହେଁ। ଏହା ଏକ ସଚେତନ ଚୟନ। ଧନୀ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ସରଳ ହୋଇପାରେ, ଯଦି ସେ ଆଡମ୍ବର, ଦେଖାଦେଖି ଓ ଅନାବଶ୍ୟକ ଖର୍ଚ୍ଚରୁ ଦୂରେ ରହେ। ସରଳତା ମନକୁ ଧନୀ କରେ, ଚିନ୍ତାକୁ ଗଭୀର କରେ ଓ ଜୀବନକୁ ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ।

ଆଧୁନିକ ସମାଜରେ ମଣିଷ ଧୀରେଧୀରେ ସରଳତାକୁ ଭୁଲିଯାଉଛି। ଆଡମ୍ବର, ଭୋଗବାଦ, ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଓ ଦେଖାଦେଖିର ଦୌଡ଼ରେ ସେ ନିଜ ମନର ଶାନ୍ତି ହରାଇ ବସିଛି। ଆଧୁନିକ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ମୋବାଇଲ, ସୋସିଆଲ୍ ମିଡିଆ ଓ ଭୌତିକ ସୁଖ ସାଧନ ମନୁଷ୍ୟକୁ ସୁବିଧା ଦେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ମାନସିକ ଭାବେ ଅସ୍ଥିର କରିଦେଇଛି।

ଏହି ପରିସ୍ଥିତିରେ ସରଳତାର ଆବଶ୍ୟକତା ଆହୁରି ବଢ଼ିଯାଇଛି।

ସରଳ ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟବାନ୍ ରହେ। ସେ ସରଳ ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସରଳ ଆଚରଣ ଅନୁସରଣ କରେ ଓ ଅତିରିକ୍ତ ଚିନ୍ତାରୁ ଦୂରେ ରହେ। ଏହା ତାଙ୍କର ଶାରୀରିକ ଓ ମାନସିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକୁ ସୁଦୃଢ଼ କରେ। ସରଳତା ମନୁଷ୍ୟକୁ ସନ୍ତୋଷ ଦେଉଛି, ଯାହା ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଧନ।

ଛାତ୍ରଜୀବନରେ ସରଳତାର ଭୂମିକା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଯଦି ଜଣେ ଛାତ୍ର ସରଳ ଜୀବନ ଯାପନ କରେ, ସେ ପାଠପଢ଼ାରେ ମନୋଯୋଗ ଦେଇପାରେ, ଅନାବଶ୍ୟକ ଆଡମ୍ବରରେ ସମୟ ନଷ୍ଟ କରେନାହିଁ ଓ ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରତି ଏକାଗ୍ର ରହେ। ସରଳତା ଛାତ୍ରକୁ ଶିଷ୍ଟାଚାର, ନମ୍ରତା ଓ ଆତ୍ମନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଶିଖାଏ।

ପରିବାରିକ ଜୀବନରେ ମଧ୍ୟ ସରଳତା ଶାନ୍ତି ଓ ସୁଖ ଆଣେ। ସରଳ ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଥିବା ପରିବାରରେ ଝଗଡ଼ା, ଅସନ୍ତୋଷ ଓ ଅଭାବବୋଧ କମ୍ ଥାଏ। ସେଠାରେ ପ୍ରେମ, ସମ୍ମାନ ଓ ସହଯୋଗର ଭାବ ଦେଖାଯାଏ। ସରଳତା ପରିବାରକୁ ଏକତାର ସୂତ୍ରରେ ବାନ୍ଧିରଖେ।

ସରଳତା କେବଳ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ ପାଇଁ ନୁହେଁ, ସମାଜ ଓ ରାଷ୍ଟ୍ର ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ। ଯେ ସମାଜରେ ଲୋକମାନେ ସରଳ ଓ ସତ୍ୟବାଦୀ ହୁଅନ୍ତି, ସେ ସମାଜ ଉନ୍ନତି ପଥରେ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ। ଦୁର୍ନୀତି, ଅନ୍ୟାୟ ଓ ଅସମାନତା ସରଳତାର ଅଭାବରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଯଦି ଶାସକ, କର୍ମଚାରୀ ଓ ନାଗରିକମାନେ ସରଳତାକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ତେବେ ଦେଶ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଉନ୍ନତି କରିପାରିବ।

ସରଳତା ପ୍ରକୃତି ସହିତ ମଣିଷର ସମ୍ପର୍କକୁ ମଧ୍ୟ ସୁଦୃଢ଼ କରେ। ସରଳ ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରକୃତିର ସମ୍ପଦକୁ ସଂରକ୍ଷଣ କରେ, ଅପଚୟ କରେନାହିଁ ଓ ପରିବେଶକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖେ।

ଆଜିର ପରିବେଶ ସଙ୍କଟର ମୂଳ କାରଣ ହେଉଛି ଅତ୍ୟଧିକ ଭୋଗବାଦ ଓ ଆଡମ୍ବର। ସରଳତା ଏହାର ଏକମାତ୍ର ସମାଧାନ।

ଶେଷରେ କହିବାକୁ ଗଲେ, ସରଳତା ହେଉଛି ଜୀବନର ସାର। ଏହା ମଣିଷକୁ ସତ୍ୟ, ସୁନ୍ଦର ଓ ଶାଶ୍ୱତ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ସହିତ ଯୋଡ଼ିଦିଏ। ସରଳତା ମାଧ୍ୟମରେ ମଣିଷ ନିଜକୁ ଚିହ୍ନିପାରେ, ନିଜ ମନକୁ ଜିତିପାରେ ଓ ଏକ ସାର୍ଥକ, ଶାନ୍ତିମୟ ଜୀବନ ଯାପନ କରିପାରେ।

ତେଣୁ ଆମେ ସମସ୍ତେ ସରଳତାକୁ ଆମ ଜୀବନର ଆଦର୍ଶ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍।

ସରଳ ଜୀବନ– ଉଚ୍ଚ ଚିନ୍ତା ଏହି ମହାବାକ୍ୟକୁ ଆମେ ଯଦି ଆଚରଣରେ ଆଣିପାରିବା, ତେବେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଆମ ଜୀବନ, ସମାଜ ଓ ଦେଶ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭବିଷ୍ୟତର ଦିଗରେ ଅଗ୍ରସର ହେବ।