You are welcome here

ସଚେତନ ସମାଜର ପଥ: ଶିକ୍ଷାରୁ ସାହିତ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମାଜର ଉନ୍ନତି କେବଳ ରାସ୍ତା, ସେତୁ କିମ୍ବା ଭବନ ନିର୍ମାଣରେ ସୀମିତ ନୁହେଁ, ଏହା ମଣିଷର ଚିନ୍ତାଧାରା, ସଚେତନତା ଓ ସଂସ୍କୃତିର ବିକାଶ ସହିତ ଜଡ଼ିତ। ସମ୍ପାଦକୀୟ, ଶିକ୍ଷା, ଗ୍ରାମ ଉନ୍ନୟନ, ଆଇନ ଜାଣିବା, ଯୁବ ମଞ୍ଚ, ମାଲକାନଗିରିର କଥା ଓ ସାହିତ୍ୟ ସପ୍ତାହ, ପୃଥକ୍ ଲାଗିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକୃତରେ ଏକାଅପର ସହିତ ଗଭୀର ଭାବରେ ସଂଯୁକ୍ତ। ଏହି ସମସ୍ତ ବିଷୟକୁ ଏକ ସୂତ୍ରରେ ଗାଁଥିଲେ ଗଢ଼ିଉଠେ ଏକ ସଚେତନ, ସମାନତାମୂଳକ ଓ ଉନ୍ନତ ସମାଜର ଚିତ୍ର। ଶିକ୍ଷା ହେଉଛି ଉନ୍ନତିର ପ୍ରଥମ ଦ୍ୱାର। ଯେଉଁ ଘରେ ଶିକ୍ଷାର ଆଲୋକ ପହଞ୍ଚେ, ସେଠାରେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସ ଓ ଅଜ୍ଞତା ଧୀରେ ଧୀରେ ଦୂର ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଶିକ୍ଷାର ସତ୍ୟ ଅର୍ଥ କେବଳ ପରୀକ୍ଷାରେ ଭଲ ନମ୍ବର ନୁହେଁ, ଏହା ଜଣେ ମଣିଷକୁ ଯୁକ୍ତିବାଦୀ, ସହାନୁଭୂତିଶୀଳ ଓ ଦାୟିତ୍ୱବାନ କରେ। ଶିକ୍ଷିତ ନାଗରିକ ହିଁ ଗ୍ରାମ ଉନ୍ନୟନରେ ସକ୍ରିୟ ଭାଗ ନେଇପାରେ। ଗ୍ରାମ ଉନ୍ନୟନ ଛଡ଼ା ରାଜ୍ୟର ଉନ୍ନତି ଅସମ୍ଭବ। ରାସ୍ତା, ପାଣି, ବିଦ୍ୟୁତ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ରୋଜଗାର ଭଳି ମୌଳିକ ସୁବିଧା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗ୍ରାମରେ ପହଞ୍ଚିବା ଦରକାର, କିନ୍ତୁ ଉନ୍ନୟନ ସେତେବେଳେ ଟିକେଇ ରହେ ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ନିଜେ ତାହାର ଭାଗୀଦାର ହୁଅନ୍ତି। ସକ୍ରିୟ ଗ୍ରାମସଭା, ସ୍ୱଚ୍ଛ ପଞ୍ଚାୟତ ଓ ଜନସହଭାଗୀତା ଉନ୍ନୟନକୁ ଗତି ଦେଇଥାଏ। ଏଠିରେ ଆଇନ ଜାଣିବାର ...

ସାହିତ୍ୟ ସପ୍ତାହ: ଶବ୍ଦର ସେତୁ, ମନର ଆଲୋକ ମଣିଷ କେବଳ ରୁଟିରେ ବଞ୍ଚେ ନାହିଁ, ସେ ଭାବନା, ସ୍ମୃତି, ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ଶବ୍ଦରେ ମଧ୍ୟ ନେଇ ବଞ୍ଚେ। ସାହିତ୍ୟ ସେହି ଶବ୍ଦର ଜଗତ, ଯେଉଁଠାରେ ମଣିଷ ନିଜକୁ ଖୋଜେ, ସମାଜକୁ ବୁଝେ ଓ ଜୀବନକୁ ନୂଆ ଅର୍ଥ ଦେଇଥାଏ। ସାହିତ୍ୟ ସପ୍ତାହରେ ସାହିତ୍ୟର ଶକ୍ତି ଓ ତାହାର ସାମାଜିକ ମୂଲ୍ୟ ଉପରେ କିଛି କଥା ଭାଗ କରୁଛି। ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟର ପରମ୍ପରା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସମୃଦ୍ଧ। ସାରଳା ଦାସଙ୍କ ମହାଭାରତରୁ ଫକୀର ମୋହନଙ୍କ ବାସ୍ତବବାଦ, ଗଙ୍ଗାଧର ମେହେରଙ୍କ କବିତାରୁ ଗୋପୀନାଥ ମହାନ୍ତିଙ୍କ ଗ୍ରାମଜୀବନ- ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୃଷ୍ଟି ଓଡ଼ିଆ ମନକୁ ଗଢ଼ିଛି। ସାହିତ୍ୟ ଆମକୁ କେବଳ ଭାଷା ଶିଖାଏ ନାହିଁ, ଏହା ଆମକୁ ସଂସ୍କୃତି, ଇତିହାସ ଓ ମଣିଷତ୍ୱର ପରିଚୟ ଦେଇଥାଏ। ଆଜିର ଡିଜିଟାଲ ଯୁଗରେ ପଢ଼ିବା ଅଭ୍ୟାସ କମିଯାଉଛି ବୋଲି ଅନେକେ ଚିନ୍ତା ପ୍ରକାଶ କରୁଛନ୍ତି। ଛୋଟ ଭିଡିଓ ଓ ତୁରନ୍ତ ମନୋରଞ୍ଜନ ମଧ୍ୟରେ ପୁସ୍ତକ ପଢ଼ିବା ପାଇଁ ଧୈର୍ଯ୍ୟ କମୁଛି, କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ସମାଜ ପଢ଼ିବାକୁ ଭୁଲିଯାଏ, ସେ ସମାଜ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଭୁଲିଯାଏ। ପୁସ୍ତକ ମଣିଷକୁ ଗଭୀରତା ଦେଇଥାଏ, ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାର ସାହସ ଦେଇଥାଏ ଓ ସଠିକ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବାର ବୁଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ। ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ପଢ଼ାଘର ଓ ପୁସ୍ତକାଳୟର ଗୁରୁତ୍ୱ ଅପାର। ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ପୁସ୍ତକାଳୟ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ଯୁବମାନଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟତ ବଦଳାଇପାରେ। ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ଗଳ୍ପ...

      ମାଲକାନଗିରିର କଥା: ସମ୍ଭାବନାର ମାଟି, ଉନ୍ନତିର ପଥ ଓଡ଼ିଶାର ଦକ୍ଷିଣ ସୀମାରେ ଅବସ୍ଥିତ ମାଲକାନଗିରିକୁ ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ପଛୁଆ ଜିଲ୍ଲା ଭାବେ ଲୋକେ ବୁଝି ଆସୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଏହି ମାଟିକୁ ନିକଟରୁ ଦେଖିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି- ମାଲକାନଗିରି କେବଳ ସମସ୍ୟାର ନାମ ନୁହେଁ, ଏହା ଅସୀମ ସମ୍ଭାବନା, ପ୍ରାକୃତିକ ସମ୍ପଦ, ଆଦିବାସୀ ସଂସ୍କୃତି ଓ ସଂଘର୍ଷମୟ ଜୀବନର ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଚିତ୍ର। ତେବେ ଏହି ମାଲକାନଗିରି ଜିଲ୍ଲାର ବାସ୍ତବତା ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ଦିଗ ଉପରେ ଚର୍ଚ୍ଚା କରିବା- ଗତ କିଛି ବର୍ଷରେ ଜିଲ୍ଲାରେ ରାସ୍ତା, ସେତୁ, ଗାଁକୁ ବିଦ୍ୟୁତ, ପାଣି ଓ ଯୋଗାଯୋଗ କ୍ଷେତ୍ରରେ କିଛି ସକାରାତ୍ମକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦେଖାଯାଇଛି। ଅନେକ ଦୁର୍ଗମ ଅଞ୍ଚଳ ଏବେ ରାସ୍ତା ସହିତ ଯୋଡ଼ାଯାଉଛି। ଶିକ୍ଷା ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସେବା ମଧ୍ୟ ଧିରେ ଧିରେ ବିସ୍ତାର ପାଉଛି। ତଥାପି ଅନେକ ଗ୍ରାମରେ ଆଜି ମଧ୍ୟ ଗୁଣାତ୍ମକ ଶିକ୍ଷା, ବିଶେଷଜ୍ଞ ଚିକିତ୍ସା, ଚାକିରୀ ସୁଯୋଗ ଓ ଡିଜିଟାଲ ସୁବିଧା ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ନୁହେଁ। ସରକାର ଉନ୍ନତିର ଗତି ବଢ଼ାଇବା ଆବଶ୍ୟକ। ମାଲକାନଗିରିର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ସମ୍ପଦ ହେଉଛି ତାହାର ଲୋକ ଓ ପ୍ରକୃତି। ବନଜାତ ଉତ୍ପାଦ, କୃଷି ଓ କୁଟୀର ଶିଳ୍ପ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଭଳି ଛୋଟ ଉଦ୍ୟମ ମାଧ୍ୟମରେ ବିପୁଳ ଆର୍ଥିକ ସୁଯୋଗ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଉତ୍ପାଦନ ସହିତ ବଜାର ସଂଯୋଗ ନ ଥିବାରୁ କୃଷକ ଓ ଆଦିବାସୀ ପରି...

ଯୁବ ମଞ୍ଚ: ପରିବର୍ତ୍ତନର ଶକ୍ତି ଯୁବପିଢ଼ି ଆଜିର ଭାରତର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ହେଉଛି ତାହାର ଯୁବପିଢ଼ି। ଜନସଂଖ୍ୟାର ବଡ଼ ଅଂଶ ଯୁବମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଗଠିତ ଥିବାରୁ ଦେଶର ଭବିଷ୍ୟତ ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତା, କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଦାୟିତ୍ୱବୋଧ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ଯୁବ ମଞ୍ଚ- ଏହା କେବଳ ଯୁବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ତମ୍ଭ ନୁହେଁ, ତାଙ୍କର ସ୍ୱପ୍ନ, ସଂଘର୍ଷ ଓ ସମାଜ ଗଢ଼ିବାର ଦାୟିତ୍ୱର ଏକ ମଞ୍ଚ। ଗ୍ରାମ ହେଉ କି ସହର, ଆଜିର ଯୁବମାନେ ଶିକ୍ଷା, ପ୍ରଯୁକ୍ତି ଓ ସୂଚନାରେ ପୂର୍ବପେକ୍ଷା ଅଧିକ ସକ୍ଷମ, କିନ୍ତୁ ସେହି ଅନୁପାତରେ ବେକାରୀ, ପ୍ରତିଯୋଗୀ ପରୀକ୍ଷାର ଚାପ, ଆର୍ଥିକ ଅନିଶ୍ଚିତତା ଓ ମାନସିକ ଚାପ ମଧ୍ୟ ବଢ଼ୁଛି। ଅନେକ ଯୁବକ-ଯୁବତୀ ଯୋଗ୍ୟତା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସୁଯୋଗର ଅଭାବରେ ନିରାଶ ହେଉଛନ୍ତି। ସମାଜ ଓ ସରକାରଙ୍କ ପ୍ରଥମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି ଯୁବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଶାର ପରିବେଶ ସୃଷ୍ଟି କରିବା। କେବଳ ଚାକିରୀ ଖୋଜିବା ନୁହେଁ, ଦକ୍ଷତା ଅର୍ଜନ ଆଜିର ସମୟର ମୁଖ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକତା। କମ୍ପ୍ୟୁଟର, ଡିଜିଟାଲ ସେବା, କୃଷି ଉଦ୍ୟମ, ହସ୍ତଶିଳ୍ପ, ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତିକରଣ, ପର୍ଯ୍ୟଟନ ଓ ସ୍ଥାନୀୟ ସମ୍ପଦ ଆଧାରିତ ଉଦ୍ୟମରେ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଦିଆଗଲେ ଯୁବମାନେ ସ୍ୱାବଳମ୍ବୀ ହୋଇପାରିବେ। ସରକାର ଧ୍ୟାନ ଦେଲେ ଓଡ଼ିଶାର ପଛୁଆ ଭଳି ଅଞ୍ଚଳରେ ବନଜାତ ଉତ୍ପାଦ, ମାଛ ଚାଷ, ଓ କ୍ଷୁଦ୍ର ଶିଳ୍ପ ମାଧ୍ୟମରେ ନୂଆ ରୋଜଗାର ସୃଷ୍ଟି ହୋଇପାରେ। ଯୁବମାନେ କେବଳ ନିଜ ଭବିଷ୍ୟ...

ଆଇନ ଜାଣିବା: ସଚେତନ ନାଗରିକର ପ୍ରଥମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଗଣତନ୍ତ୍ରରେ ନାଗରିକଙ୍କ ଶକ୍ତି କେବଳ ଭୋଟ ଦେବାରେ ସୀମିତ ନୁହେଁ, ନିଜ ଅଧିକାର ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବିଷୟରେ ସଚେତନ ହେବା ମଧ୍ୟ ସମାନ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଆଇନର ଜ୍ଞାନ ଜଣେ ସାଧାରଣ ମଣିଷକୁ ଅନ୍ୟାୟ ବିରୋଧରେ ଠିଆ ହେବାର ସାହସ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ସମାଜକୁ ଅଧିକ ସୁରକ୍ଷିତ କରେ। ଅନେକ ସମୟରେ ଲୋକେ ନିଜ ଅଧିକାର ନଜାଣିବାରୁ ଠକେଇ ଶିକାର, ଜମି ବିବାଦ, ଘରୋଇ ହିଂସା, ସାଇବର ଠକେଇ କିମ୍ବା ସରକାରୀ ସେବାରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇଥାନ୍ତି। ଆଇନ ଅଜ୍ଞତା କେବେ କେବେ ଅନ୍ୟାୟକୁ ସହଜ କରିଦେଇଥାଏ। ସେଥିପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାଗରିକଙ୍କୁ କମରେ କମ ସାଧାରଣ ଆଇନ ସମ୍ପର୍କରେ ଜ୍ଞାନ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଭାରତୀୟ ସମ୍ବିଧାନ ଆମକୁ ମୌଳିକ ଅଧିକାର ଦେଇଛି- ସମାନତାର ଅଧିକାର, ସ୍ୱାଧୀନତାର ଅଧିକାର, ଶୋଷଣ ବିରୋଧୀ ଅଧିକାର, ଧର୍ମୀୟ ସ୍ୱାଧୀନତା ଓ ସଂବିଧାନିକ ପ୍ରତିକାରର ଅଧିକାର, କିନ୍ତୁ ଅଧିକାର ସହିତ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଅଛି। ଅନ୍ୟର ଅଧିକାରକୁ ସମ୍ମାନ କରିବା, ଆଇନ ମାନିବା ଓ ସାମାଜିକ ଶୃଙ୍ଖଳା ରକ୍ଷା କରିବା ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦାୟିତ୍ୱ। ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ଜମି ଓ ଉତ୍ତରାଧିକାର ବିବାଦ ଅଧିକ ଦେଖାଯାଏ। ଜମିର ଦଳିଲ, ରେକର୍ଡ ଓ ମ୍ୟୁଟେସନ ସଠିକ ରଖିବା ଭବିଷ୍ୟତରେ ବଡ଼ ସମସ୍ୟାକୁ ରୋକିପାରେ। ସେହିପରି ମହିଳାଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଆଇନ, ଘରୋଇ ହିଂସା ବିରୋଧୀ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ଶିଶୁ ସୁରକ୍ଷା ଆଇନ...

ଗ୍ରାମ ଉନ୍ନୟନ: ଉନ୍ନତ ଓଡ଼ିଶାର ମୂଳ ଭିତ୍ତି ଓଡ଼ିଶାର ଜୀବନ ଜୀବିକା ଓ ପ୍ରାଣ ତାହାର ଗ୍ରାମରେ ବସେ। ଗ୍ରାମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ ରାଜ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ। ତେଣୁ ଗ୍ରାମ ଉନ୍ନୟନ କେବଳ ଏକ ସରକାରୀ ଯୋଜନା ନୁହେଁ, ଏହା ସାମାଜିକ ପରିବର୍ତ୍ତନର ଏକ ଅଭିଯାନ। ଗ୍ରାମ ଉନ୍ନୟନର ବାସ୍ତବ ଚିତ୍ର ଓ ଆବଶ୍ୟକ ପଦକ୍ଷେପ ଉପରେ ଆଲୋଚନା। ଆଜି ମଧ୍ୟ ଅନେକ ଗ୍ରାମରେ ପକ୍କା ରାସ୍ତା, ନିର୍ମଳ ପାଣି, ନିୟମିତ ବିଦ୍ୟୁତ, ଶିକ୍ଷା, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସେବା ଓ ନିଷ୍କାସନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ନୁହେଁ। ବର୍ଷା ଆସିଲେ ରାସ୍ତା କାଦୁଆ ହୋଇଯାଏ, ଗ୍ରୀଷ୍ମରେ ପାଣି ସମସ୍ୟା ଦେଖାଯାଏ, ଏବଂ ଛୋଟ ଅସୁସ୍ଥତା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଦୂର ସହରକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼େ। ଏହି ପରିସ୍ଥିତି ଗ୍ରାମୀଣ ଜୀବନକୁ କଷ୍ଟକର କରୁଛି ଏବଂ ଯୁବମାନଙ୍କୁ ସହରମୁଖୀ କରୁଛି। ଗ୍ରାମ ଉନ୍ନୟନର ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପ ହେଉଛି ମୌଳିକ ସୁବିଧା। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରକୁ ପିଇବା ପାଣି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗ୍ରାମକୁ ସବୁ ଋତୁରେ ଚଳାଚଳ ଯୋଗ୍ୟ ରାସ୍ତା ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପରିବାରକୁ ବିଦ୍ୟୁତ ସୁବିଧା ନିଶ୍ଚିତ ହେବା ଦରକାର। ଜଳ ଜୀବନ ମିଶନ, ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଗ୍ରାମ ସଡକ ଯୋଜନା ଓ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଭାରତ ଭଳି ଯୋଜନାଗୁଡ଼ିକର ଫଳ ଗ୍ରାମର ଶେଷ ଲୋକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିବା ଉଚିତ। କେବଳ ଭୌତିକ ଢାଞ୍ଚା ହେଲେ ଉନ୍ନୟନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ ନାହିଁ। ରୋଜଗାର ସୃଷ୍ଟି ସମାନ ଭାବେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। କୃଷି ସହିତ ବିଭିନ୍ନ...

ଶିକ୍ଷାର ଆଲୋକ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚୁ ନୂତନ ସପ୍ତାହର ଆରମ୍ଭ ସହିତ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ମନରେ ନୂଆ ଆଶା ଓ ନୂଆ ସଙ୍କଳ୍ପ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ସମ୍ପାଦକୀୟର ବିଷୟ- ଶିକ୍ଷା। ଆଜିର ଦିନରେ ଶିକ୍ଷା କେବଳ ଚାକିରି ପାଇବାର ମାଧ୍ୟମ ନୁହେଁ, ଏହା ଜଣେ ମଣିଷକୁ ସଚେତନ ନାଗରିକ, ଦାୟିତ୍ୱବାନ ସମାଜସଦସ୍ୟ ଓ ଦେଶର ଉନ୍ନତିର ସହଭାଗୀ କରେ। ଓଡ଼ିଶାର ଅନେକ ଦୁର୍ଗମ ଅଞ୍ଚଳରେ ଆଜି ମଧ୍ୟ ଭଲ ସ୍କୁଲ, ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତି, ପାଠ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ଓ ଡିଜିଟାଲ ସୁବିଧାର ଅଭାବ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ସହର ଓ ଗ୍ରାମ ମଧ୍ୟରେ ଶିକ୍ଷାର ମାନର ତଫାତ ଚିନ୍ତାଜନକ। ଯେଉଁ ଶିଶୁ ସକାଳେ ପୁସ୍ତକ ବଦଳରେ ପାଣି ଆଣିବାକୁ କିମ୍ବା ପରିବାରର କାମକୁ ଯାଉଛି, ସେ ଦେଶର ଭବିଷ୍ୟତରୁ ପଛୁଆ ପଡ଼ୁଛି। ଏହା କେବଳ ସେହି ପରିବାରର କ୍ଷତି ନୁହେଁ, ସମଗ୍ର ସମାଜର କ୍ଷତି। ସରକାର ବିଭିନ୍ନ ଯୋଜନା ମାଧ୍ୟମରେ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଭବନ, ଛାତ୍ରବୃତ୍ତି, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଭୋଜନ ଓ ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷା ସୁଯୋଗ ବୃଦ୍ଧି କରୁଛନ୍ତି କିନ୍ତୁ କେବଳ ଯୋଜନା ଘୋଷଣା ହେଲେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆସେ ନାହିଁ। ସଠିକ କାର୍ଯ୍ୟନ୍ୱୟନ, ନିୟମିତ ନିରୀକ୍ଷଣ ଓ ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକଙ୍କ ସହଭାଗୀତା ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗ୍ରାମ ପଞ୍ଚାୟତରେ ଶିକ୍ଷା ଉପରେ ମାସିକ ସମୀକ୍ଷା ହେବା ଦରକାର। ଅଭିଭାବକମାନେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତାନଙ୍କ ପଢ଼ାଶୁଣାରେ ସକ୍ରିୟ ଭୂମିକା ନେବା ଉଚିତ। ଆଜିର ଯୁଗ ଡିଜିଟାଲ ମୋବାଇଲ ଓ ଇଣ୍ଟରନେଟ ଠିକ ଭାବେ ବ୍ୟବ...